#24. Gejsze

Yo Minna ! ;3
W poniedziałek przyszła paczuszka z 3 tomami mangi Kuroshitsuji: II, III i IV.
O ile dobrze pamiętam, miałam napisać o gejszach (?).
Otóż wiem o nich tyle ile wiem ;3
Zacznę może od początku.
>>><<<
MAIKO

Maiko jest uczennicą na gejszę. Rozpoczyna nauki zazwyczaj w wieku 15 lat.
Podczas bycia maiko dziewczyna przechodzi kilka etapów kształcenia się.
Nauka obejmuje trzy elementy:

• nauka sztuki tańca, gry na instrumentach, ceremonii herbaty
• minarai – uczenie się poprzez przyglądanie się swoim starszym i doświadczonym koleżankom podczas ich pracy
• tworzenie i rozwijanie kontaktów w dzielicy gejszy w poszczególnych domach herbacianych i w sąsiednich okiyach (miejscach zamieszkania gejszy)

Maiko, tak samo jak i gejsza ma swój charakterystyczny ubiór, fryzurę i makijaż.


Ubiór:

• Kimono z długimi rękawami, trenem i zaszewkami na rękawach i barkach takimi jak w kimonie dziecięcym
• Długi pas (obi) zawiązany w węzeł darari tak, by zwisał swobodnie z tyłu
• Bogate ozdoby do włosów (inne na każdy miesiąc), np. kwiaty ręcznie składane z małych kawałków jedwabiu.
• Okobo - klapki na 10-15cm na koturnie, wydrążone w środku i z zamocowanym dzwoneczkiem, który dzwoni podczas chodzenia.

Fryzura:

• Wareshinobu - noszona na początku kariery, koczek z tyłu podzielony jest na dwie części, górą i dołem koczka wystaje czerwona wstążka w białe kropki
• Ofuku - noszona przez dwa ostatnie lata kandydowania, kok z tyłu jest rozdzielony tylko na dole
• Sakko - noszona przez dwa tygodnie poprzedzające debiut jako geiko
• Yakko shimada - noszona podczas Nowego Roku i 1 Sierpnia
• Katsuyama - noszona podczas festiwalu Gion matsuri
• Maiko zawsze czesze swoje naturalne włosy, nigdy nie nosi peruki. Ponieważ wykonanie fryzury jest bardzo kosztowne, maiko chodzi do fryzjera co 5-7 dni. Aby nie zniszczyć misternego uczesania, musi spać z podłożoną pod szyję podkładką z laki, na której jest mała poduszeczka - makura. Jeśli podkładka w nocy się przewróci, fryzura zostanie zniszczona.

Makijaż:

• Twarz i szyja pobielone.
• usta pomalowane karmazynową szminką, lecz tak, by wyglądały na mniejsze i przypominały kształtem pączek róży (maiko w pierwszym roku pracy malują tylko dolną wargę).
• Oczy obrysowane czernią i różem.
• Brwi zaznaczone są czernią, a od dołu karmazynem.
• Młodsza maiko maluje różem policzki.
• O tym, że jest bardziej doświadczoną maiko, stanowi mniejsza liczba ozdób we włosach, kimono z mniejszą liczbą wzorów, obiage związane i częściowo schowane pod obi (przez pierwsze lata układane jest płasko na wierzchu obi) a także przewaga koloru białego nad czerwonym na kołnierzyku.

>>><<<

Gejsza w dosłownym tłumaczeniu oznacza osobę o umiejętnościach artystycznych.

Składa się on z wyrazu gei (sztuka) i sha (osoba). W dialekcie regionu Kansai (w tym Kioto) używa się terminu geiko - gei (sztuka) i ko (kobieta). Chodzi tu o osobę uprawiającą tradycyjne, japońskie rodzaje sztuki, innymi słowy tzw. artystę.

Gejsze są mistrzyniami w sztuce konwersacji, tańca, śpiewu i gry na tradycyjnych instrumentach japońskich (np. na shamisenie). Zajmują się też kaligrafią, ikebaną i innymi sztukami japońskimi. Zanim kobieta zostanie gejszą musi przejść sześcioletni okres bycia maiko (o której wspomniałam wcześniej ;3)

Tradycja gejszy wywodzi się od mężczyzn-błaznów. W późniejszych czasach dołączały do tego zawodu kobiety. Obecnie gejszami zostają wyłącznie kobiety.

Gejsze są sprzedajnymi kobietami ale nie w takim znaczeniu jak wyobrażają to sobie często Europejczycy i Amerykanie. Gejsze to zasadniczo tancerki, które były od wczesnej młodości kształcone w tańcu, śpiewie i grze na trzystrunowej gitarze samisen, bębenku lub flecie. Uczyły się także dobrych manier, poznawały literaturę i poezję. W Yoshiwarze i innych dzielnicach miłości gejsze były ściśle oddzielone od prostytutek. Tym niemniej tradycja gejszy wywodzi się od mężczyzn-błaznów, którzy zabawiali gości w domach publicznych, i pierwsze żeńskie gejsze - tancerki również wywodziły się ze środowiska prostytutek.

Z czasem gejsze wyspecjalizowały się pracując wyłącznie jako tancerki, choć bywało, że niektóre przechodziły do zajęcia prostytucji. Błędny wizerunek gejszy jako prostytutki na Zachodzie wziął się jednak przede wszystkim stąd, że Amerykanie okupujący Japonię po drugiej wojnie światowej korzystali z usług japońskich prostytutek (tzw. Geisha girls), które często stylizowały się na gejsze, których tam w owym czasie się nie spotykało.

W Yoshiwara gejsze dzielono na dwie klasy: dorosłe i dziecięce, nazywane przez gości kamieniami półszlachetnymi. Wyróżniały się kunsztownymi fryzurami ozdobionymi szpilkami i eleganckimi klejnotami z wyszytymi symbolicznymi figurami. Nosiły kosztowne klejnoty, pierścienie i ozdoby ze złota i srebra. Na przyjęcia udawały się w małych grupach, przeważnie po trzy, w towarzystwie dwóch dziewcząt grających na bębenkach. Wybijały one takt, podczas gdy ich starsze koleżanki grały na gitarze, flecie lub lutni i tańczyły. Istniały również całe orkiestry, złożone z 10, 15 lub 20 gejsz, wykonujących dawną muzykę religijną w czasie wielkich świąt obchodzonych w Yoshiwarze.

Gejsze zamieszkują w domach zwanych okiya na które w Tokio mówi się geishaya, a chadzają na przyjęcia głównie do tradycyjnych herbaciarni ochaya. Gejsze są ekspertkami w zakresie ceremonii herbacianej. Początkowo ubierały się bardzo skromnie, choć ze smakiem i chlubiły się twarzą bez makijażu. W opinii Japończyków uchodziły za ideał pięknej kobiety.

Gejsze odgrywały znaczącą rolę w gospodarce i polityce Japonii. W epoce Meiji mówiono, że ambitny urzędnik powinien mieć dwa cele w życiu: wziąć za żonę gejszę i zostać ministrem. Jednak nawet gejsze nie będące żonami urzędników posiadały ogromne wpływy. Przykładem były np.

• O-koi-san ~ oficjalna metresa księcia Tarō Katsury,
• Momokichi ~ kochanka księcia Tomomiego Iwakury.

W ostatnich latach gejsz przybywa, głównie w Kioto. Spowodowane to zostało promocją tradycji przez rząd Japonii i coraz łatwiejszy dostęp do pełnienia tego zawodu. Gejsze są ważnym elementem japońskiej kultury.

Do niedawna chciałam być gejszą. Zmieniłam zdanie, bo wg. mnie zawód gejszy ogranicza troszeczkę ''wolność''. To tak jak z Bernim (nie wiem czy ktoś oglądał, choć mało ciekawy jak dla mnie film ;p)

Ale to Moje zdanie, nie wiem co Wy uważacie.

Matane,

~Karkarmarka

#08. Lolita

Jak obiecałam, lolita!! kilka głównych gatunków przedstawiłam obok siebie dla ''kontrastu''.
Mi się osobiście najbardziej podobają: Gothic Lolita, Classic Lolita orz Punk Lolita, tzn. podobają mi się wszystkie, ale tylko w te bym się ewentualnie ubrała i nie czułabym się ''dziwnie''. Jeżeli ktoś z moich czytelników ma facebooka to polecam grę: Social life, która jest właśnie w takim ''japońskim stylu''.

Lolita – moda młodzieżowa pochodząca z Japonii powstała w oparciu o styl z epoki wiktoriańskiej, jak również rokoko. Została zapoczątkowana w latach 80. XX wieku. Styl lolita cechuje się skromnym wyglądem, skupiając swoją uwagę na dbałości co do jakości materiałów i produkcji odzieży. Klasyczną częścią stroju jest długa spódnica do kolan w kształcie dzwonu, ale asortyment rozszerzył się o spódnice do kostek oraz gorsety. Częścią kostiumu są też bluzki, podkolanówki i pończochy oraz różne nakrycia czy dekoracje głowy. Istotnym elementem stroju lolity jest również bielizna: halka nadaje spódnicy odpowiedni kształt, a dzięki pantalonom lolita może zachować skromny wygląd. Moda lolita ewoluowała w kilka różnych podgatunków i wykształciła subkulturę, która jest obecna w wielu częściach świata.
Chociaż wiele osób wskazuje Japonię jako miejsce powstania mody lolita, a zwłaszcza wpływ anime w mediach, który ją spopularyzował, pochodzenie trendu pozostaje niejasne. Prawdopodobne jest, że ruch rozpoczął się pod koniec lat 70. XX wieku, kiedy to znane marki takie jak Pink House, Milk and Pretty (później znana jako Angelic Pretty) rozpoczęły sprzedaż ubrań, które mogłyby być uznane za „lolita” według dzisiejszych standardów. Wkrótce potem powstały takie marki jak Baby, The Stars Shine Bright i Metamorphose temps de fille. W latach 90. moda lolita zaczęła być szerzej znana dzięki zespołowi Princess Princess i innym mu podobnym, działającym w tym okresie, dzięki członkom noszącym ubrania zainspirowane modą lolita.

Gothic lolita – mimo że nazwa „Gothic” Lolita nawiązuje do mody gotyckiej jako całości, styl opiera się głównie na stylu gotów inspirowanym strojami z epoki wiktoriańskiej. Podgatunek wywodzi się z Harajuku, z końca lat 1990. Moda Gothic lolita charakteryzuje ciemniejszym makijażem i ubraniami. Czerwona szminka i przydymione oczy lub starannie podkreślone czarnym eyelinerem, to typowy makijaż, choć jak we wszystkich podgatunkach lolita wygląd pozostaje dość naturalny. Tak jak w przypadku niektórych zachodnich stylów gotyckich, biżuteria z krzyżami, symbole religijne, torebki w kształcie nietoperzy, trumien i krucyfiksów są również używane jako akcesoria uzupełniające gotycki wygląd lolity.

Sweet Lolita – inspirowany stylami rococo, wiktoriańskim, jak i edwardiańskim. Styl skupia się głównie na dziecięcym wyglądzie. Charakteryzują go jasne, pastelowe kolory, wzory i ozdoby w kształcie kwiatów, słodyczy, bądź owoców, kokardy i koronki oraz dziecięce fryzury. Popularnym motywem sweet lolity są odniesienia do Alicji w Krainie Czarów i klasycznych baśni. Lekki i naturalny makijaż jest powszechne używany również w większości stylów lolita.

Classic Lolita – bardziej dojrzały styl lolity, który skupia się na stylach z epok regencji, wiktoriańskiej i rokoko. Kolory i wzory stosowane w strojach klasycznej lolity mogą być postrzegane jako coś między stylami Gothic, a Sweet. Ten zestaw może być postrzegany jako bardziej wyrafinowany i dojrzały ze względu na zastosowanie małych, skomplikowanych wzorów, jak również bardziej stonowanych kolorów tkanin i ogólnego wyglądu. W przeciwieństwie do innych stylów lolita, wiele spódnic ma kształt litery A zamiast typowego kształtu dzwonu.

Punk Lolita – łączy elementy mody punkowej i lolita fashion. Poszarpane materiały lub sitodruk, krawaty, łańcuchy, ćwieki, szpilki, tartany, paski i androgyniczne fryzury są typowymi elementami stroju tego podgatunku.
 >>><<<
Pozdro dla moich znajomysz na Transformice.com, podobno wchodzą regularnie ;D
Sayonara Minna

-Karkarmarka

#06. Azjatyckie fryzury

 Ohayo! Ten post będzie dotyczył azjatyckiego uczesania. Grafiki w powiększeniu będą bardzo niewyraźne, ale teraz są w miarę ok. Te fryzurki wg. mnie pasują do stylu lolita, o którym zamieszczę wpis, za 2 tygodnie, lub jak mi się uda to za tydzień. Do niedzieli na blogu pojawi się recenzja Naruto. Wracając do fryzurek, to naprawdę przepraszam za jakość, ale innych nie mogłam znaleźć. Nie muszę wam chyba mówić, że obrazki poniżej? ;p

Oczywiście nie ma tutaj wszystkich grafik jakie znalazłam, wstawiłam tylko te, które według mnie są najlepsze. Jakbym umieściła wszystkie możliwe grafiki to by to już nie był blog, ale przypadkowa strona z dużą ilością obrazków o podobnej tematyce ;p
>>><<<
Fryzury bardzo mi się podobają, makijaż troszkę mniej. Azjatki są bardzo ''urocze'' i niepotrzebnie psują to mocnym makijażem. Według mnie powinny nakładać trochę różu, błyszczyk i ewentualnie kredkę. Nic więcej. O makijażu też wstawię wpis, ale już nie dzisiaj, ponieważ mam jakąś infekcję gardła, czy coś tam i jadę do lekarza ;p.

To tyle. Mam nadzięję, że spodobało się.

Karkarmarka